Domingo de Corpus
Celebramos unha festa que nos toca o corazón: o Corpus Christi. No fondo, é como un eco daquela Xoves Santo. É volver sentarnos á mesa, entre penumbras, para lembrar o don da Eucaristía. Pero non como un rito afastado, senón como a aperta de Alguén que prometeu non deixarnos sós no camiño.
Xesús faise presente no cotián, na fraxilidade do pan, para que aprendamos a acoller o seu amor sen medo, coas mans abertas. E aí está o verdadeiro reto que se nos formula hoxe: non quedarmos só na adoración, senón converternos nós mesmos nese pan.
Xoán trasládanos á sinagoga de Cafarnaún para ofrecernos unha teoloxía de grande altura, onde Xesús aparece como luz, auga e, sobre todo, como a Palabra feita carne. Xn 6, 51-58 recorda o maná do Éxodo, aquel alimento do deserto que non deixaba de ser unha solución temporal, un sinal pasaxeiro. Fronte a el, sitúa a Xesús: o novo e definitivo maná. Xa non estamos ante o simple alivio dunha fame física que regresa ao pouco tempo; estamos ante o alimento que nos comunica a vida eterna.
LECTURA ORANTE DA PALABRA - DOMINGO de Corpus - 2026
SanFranJaviRadio (pulsa sobre a imaxe)
|