Domingo da Ascensión
Hoxe, con toda a Igrexa, celebramos a festa da ASCENSIÓN. Non se trata dunha simple despedida, senón do comezo dun novo modo de presenza do Señor Xesús. O momento en que Xesús deixa de camiñar xunto a nós para comezar a camiñar ?en? nós. Non celebramos unha ausencia, senón unha presenza que se muda ao cotián, ás nosas mans e ás nosas fendeduras, confiándonos un proxecto que precisa latir na terra.
No Evangelio de Mateo ?écrito cara ao ano 85 para unha comunidade que sufría o desgarramento da ruptura coa sinagoga e buscaba desesperadamente a súa identidade?, o regreso a Galilea é o regreso ao fogar do corazón. Galilea é o espazo da «primeira chamada», da vida cotiá. O mensaxe é que a Deus xa non se lle busca mirando ás nubes, senón no traballo, na casa, no hospital, ou facendo a cola no supermercado. É dicir, non é unha ausencia, senón unha presenza totalmente cotiá.
Esta paradoxa revela que o proxecto de Deus debe facerse realidade no barro e na vida. Xesús elévase non para afastarse a unha galaxia afastada, senón para facerse omnipresente na nosa febleza, superando as limitacións da física e do tempo.
LECTURA ORANTE DA PALABRA - DOMINGO da Ascensión - 2026
SanFranJaviRadio (pulsa sobre a imaxe)
|