O novo comeza desde abaixo cara arriba.
A liturxia deste tempo de Nadal sitúanos ante un paradoxo que sacode os alicerces da nosa lóxica humana: o plan eterno de Deus non se manifesta como unha exhibición de forza, senón como unha aterraxe radical na fraxilidade da nosa historia.
Ao asomarnos aos textos de Efesios e Xoan, non atopamos simples prólogos solemnes, senón auténticos "textos limiar" que iluminan todo o acontecemento de Xesucristo. Ambas as pasaxes sitúannos, de maneira sorprendente, antes do tempo. Santo Pablo afirma que fomos ?elixidos en Cristo antes da fundación do mundo? (Ef 1,4), mentres que san Xoan proclama que ?no principio existía o Verbo? (Jn 1,1).
Non se trata de especulación abstracta, senón dunha confesión de fe: a historia humana non é froito do azar nin dun destino cego, senón que está sostida por un proxecto de amor concibido desde a eternidade. Deus quérenos fillos, membros da súa familia, partícipes da súa mesma vida. É unha elección que dignifica e libera, non que encerra.
|